Η Αριστερά έχασε τον… μπούσουλά της!
Του Αντουάν Καραπόν*, διευθυντή σύνταξης του
περιοδικού ‘’Εσπρί’’
Ο κόσμος αλλάζει. Συγκλονίζεται
από αυτό που ορισμένοι ονομάζουν νέα βιομηχανική επανάσταση αλλά η οποία, από
πολλές πλευρές, αποδεικνύεται ακόμα βαθύτερη,
επειδή θίγει τις βασικές σχέσεις μας με τον κόσμο: με το χώρο, το χρόνο, τη σχέση μας με τον πλησίον
και με τον εαυτό μας.
Δεξιά και Αριστερά δεν βρίσκονται
στην ίδια θέση μπροστά σε αυτή τη «μεγάλη μεταμόρφωση». Κατά πρώτο και κύριο
λόγο επειδή η Δεξιά διεκδικεί την πατρότητά της, όχι χωρίς τίτλους βέβαια, διότι
αυτή η επανάσταση προκύπτει από τη σύζευξη της νεοφιλελεύθερης στροφής της δεκαετίας
του 1990 με την ψηφιακή αναστάτωση και την παγκοσμιοποίηση των συναλλαγών.
Η θέση τους είναι και άνιση,
επειδή η Δεξιά άρπαξε από την Αριστερά την πολιτισμική ηγεμονία, αν και το
έκανε με αρνητικό τρόπο, μέσω της καταγγελίας μάλλον παρά μέσω της πρότασης, καταλαμβάνοντας
το ακριβώς αντίθετο του πολιτικά ορθού, των ειδικών, των ελίτ και των εν ισχύι
δοξασιών.
Με τον «μη συμπλεγματικό» της λόγο (την τόσο πετυχημένη ρητορική του
Ντόναλντ Τραμπ) στέλνει την Αριστερά στα συμπλέγματά της – του λευκού, του αρσενικού,
του πρώην αποικιοκράτη – και μάλιστα σε ένα ορισμένο σύμπλεγμα πνευματικής
ανωτερότητας. Περιπαίζει εξίσου και τον ειρηνισμό της Αριστεράς.
